44 Ever

Leeg is mijn hoofd, terwijl ik zo vol ben van alles. En misschien is dat wel precies zoals het moet zijn. Zo was het in het begin ook toen we elkaar net terug hadden gevonden. Alles viel stil zodra we samen waren. 


Lees verder…

18.08.18

Met de vrouwen lopen we vanuit het bos de duinen op. Een kale vlakte met hier en daar een boom. Duinen zonder zee nabij. Een prachtplek in Drenthe. Daar waar Martin en ik elkaar in de armen sloten, toen hij afscheid had genomen van zijn eerste liefde en wij elkaar recht in de ogen konden kijken. Op die plek zeggen wij JA! tegen elkaar. Hier vieren wij onze liefde en ons leven samen, met de kinderen die Martin en Kim hier op de aarde brachten. 

Continue reading “18.08.18”