Waar begint het verhaal?

Begint dit verhaal op de dag dat ik zeven minuten voor mijn tweelingbroer de baarmoeder verliet? Plop, daar lag ik. Niet in de armen van mijn moeder, maar na het wegen zo ~ HOP ~ de couveuse in. Of begint dit verhaal de dag waarop ik de filosofie van de yoga begon te bestuderen? Zeven uren lang op de mat zitten, kijkend naar mijn medestudenten, lachend. Niet omdat zij om te lachen waren, maar omdat ik hoopte dat zij mijn lach zouden zien. ‘We moeten het leven toch vooral niet te zwaar opvatten’, dat ligt in die lach besloten.

Continue reading “Waar begint het verhaal?”

Zielenberichten 4:44

Er is een tijd geweest waarin ik structureel om 04.44 uur in de ochtend wakker werd. Als dat je een keer overkomt, schenk je daar geen aandacht aan. Misschien denk je nog: ‘mooie getallenreeks’, meer niet. Maar de kracht zit ‘m in de herhaling. Ik bleef om 04.44 uur aangeraakt worden. Op een goed moment dacht ik: kennelijk moet er iets verteld worden. Vraag me niet waarom ik dat dacht. Vraag me ook niet waarom ik pen en papier pakte… maar vanaf het moment dat ik die pen op het papier zette, begon ik te schrijven. 


Lees verder…

44 Ever

Leeg is mijn hoofd, terwijl ik zo vol ben van alles. En misschien is dat wel precies zoals het moet zijn. Zo was het in het begin ook toen we elkaar net terug hadden gevonden. Alles viel stil zodra we samen waren. 


Lees verder…

18.08.18

Met de vrouwen lopen we vanuit het bos de duinen op. Een kale vlakte met hier en daar een boom. Duinen zonder zee nabij. Een prachtplek in Drenthe. Daar waar Martin en ik elkaar in de armen sloten, toen hij afscheid had genomen van zijn eerste liefde en wij elkaar recht in de ogen konden kijken. Op die plek zeggen wij JA! tegen elkaar. Hier vieren wij onze liefde en ons leven samen, met de kinderen die Martin en Kim hier op de aarde brachten. 

Continue reading “18.08.18”